Op de Heimweg van de kleuterschool is het zo.

Als je de schubben wilt gebruiken, een fruitsnack en de legging en starrte aus dem Fenster. Dann kam die Bombe:

“Mama Lizzie zei, je moet sterven. Ze is sterven net mama.”

Meine Finger lagen wit in Lenkrad, aber ich blieb ruhig.

Bij meiner Mutter, waar Tess een Nickerchen macht heeft, praktisch hij de Nanny-kamer, die in het Monaten voor alle gevallen versteckt is.

En de oorlogen. Lizzie op mijn bank, Daniels Hand op zijn arm, een kus op zijn schläfe.

LEES JE WEER OP DE NÄCHSTEN-SEITE🥰💕