Hij stierf vredig op 89-jarige leeftijd. Geen ernstige ziekte, geen ziekenhuisopname. Die ochtend bracht mijn vrouw hem havermoutpap en merkte dat hij niet ademde. Ik had het niet door – deels omdat ze oud waren, deels omdat ik gewend was geraakt aan zijn schimmige aanwezigheid in huis.
De begrafenis was eenvoudig. Niemand in de familie van mijn vrouw was rijk, dus mijn vrouw en ik regelden alles. Drie dagen later stond er een man in pak voor de deur – en er viel een glas water uit mijn hand. Familievakantiepakketten
Hij was advocaat met een stapel dossiers in zijn hand. Nadat hij mijn identiteit had geverifieerd, gaf hij me een rode map en zei:
Volgens het testament van de oude heer Sharma bent u de enige erfgenaam van al zijn persoonlijke bezittingen.
Ik lachte een beetje, denkend dat hij een grapje maakte. “Welk onroerend goed? Hij heeft mijn familie twintig jaar lang ongestraft uitgebuit; hij had niet eens een paar slippers.”
Maar de advocaat opende plechtig bladzijde na bladzijde:
xq
Een perceel van 115 vierkante meter in het hart van de stad, twee jaar geleden op mijn naam gezet.
Een spaarrekening met een waarde van meer dan 3,2 crore roepies (ongeveer 3,2 crore roepies) waarvan ik de begunstigde ben.
zie meer op de volgende pagina
